Na fali popularności kredytów frankowych, do głosu dochodzą kredytobiorcy posiadający zobowiązania indeksowane/denominowane lub waloryzowane do innych walut – euro, dolary etc. Klauzule w tych umowach, choć dotyczą różnych walut, kształtowane są w analogiczny sposób. Zawierają bowiem podobne odniesienia do tabel bankowych przy ustaleniu kursu wypłaty, jak i spłaty kredytu. W podobnym stopniu prowadzą także do przerzucenia ryzyka na kredytobiorcę – w przypadku spraw frankowych miało to jednak bardziej drastyczne konsekwencje, co nie może jednak prowadzić do uznania, że w przypadku innych walut ryzyko walutowe nie powstało.
Kredyty w euro to drugie najpopularniejsze kredyty zawierające mechanizm waloryzacyjny. W niniejszym artykule dowiesz się jak napisać pozew o zapłatę w euro, jakie dokumenty należy dołączyć i jak wygląda egzekucja długu w walucie obcej w związku z nieważności umowy kredytu.
Czy można dochodzić długu w walucie obcej?
Zgodnie z art. 358 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli przedmiotem zobowiązania podlegającego wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest suma pieniężna wyrażona w walucie obcej, dłużnik może spełnić świadczenie w walucie polskiej, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe będące źródłem zobowiązania lub czynność prawna zastrzega spełnienie świadczenia wyłącznie w walucie obcej.
Wnosząc do Sądu pozew o ustalenie nieważności umowy kredytu i o zapłatę od banku nienależnego świadczenia zapłaconego w związku ze spłatą rat, musimy pamiętać, że nasze roszczenie powinno być wyrażone w walucie, w której faktycznie dokonywaliśmy spłaty rat. Najczęściej w początkowej fazie spłaty, kredyt regulowany był przez kredytobiorców w złotych, a następnie (zwłaszcza po wejściu ustawy antyspreadowej w 2011 r.) – również w euro. Wówczas nasze roszczenie powinniśmy zawrzeć w dwóch walutach – w tym uwzględniając wpłaty dokonane w euro.
W ramach takiego roszczenia powinniśmy bowiem otrzymać zwrot swojego świadczenia, w kształcie jakim świadczyliśmy – a więc jeżeli była to waluta inna niż polska, powinniśmy mieć to na względzie formułując pozew. Nie ma konieczności przeliczania tej kwoty na złotówki już na etapie składania pozwu – sąd może zasądzić należność właśnie w walucie obcej.
Finalne rozliczenie z dłużnikiem (bankiem) będzie z kolei kwestią odrębną – jeżeli nie masz rachunku prowadzonego w euro, kwotę wskazaną w wyroku możesz dochodzić w PLN po zastosowaniu kursu średniego NBP lub takiego, który uzgodnisz z dłużnikiem.
Jak napisać pozew walutowy?
Pozew o zapłatę w euro to typowy pozew cywilny o zapłatę, którego przedmiotem jest dochodzenie należności wyrażonej w walucie obcej. Taki pozew powinien zawierać wszystkie elementy wymagane przez Kodeks postępowania cywilnego (art. 187 Kodeksu postępowania cywilnego).
Co może nie być tak oczywiste, opłatę od pozwu wnosimy standardowo – w złotówkach. W przypadku kredytobiorców – konsumentów dochodzących ustalenia nieważności umowy kredytu i zapłaty od banku wpłaconych rat, podobnie jak w przypadku roszczeń złotówkowych, zastosowanie będzie miał art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie z którym opłata od pozwu ulega obniżeniu do kwoty 1000 zł.
Jakie dokumenty należy dołączyć do pozwu?
Do pozwu walutowego należy dołączyć:
- Umowę kredytu;
- Zaświadczenia bankowe potwierdzające kwotę wypłaconego kredytu oraz historię spłat;
- Potwierdzenia wpłat, które nie zostały ujęte w zaświadczeniu bankowym;
- Wezwanie do zapłaty/reklamację – jako dowód podjęcia próby polubownego rozwiązania sporu sądowego;
- Dowód wniesienia opłaty sądowej,
- Inne dokumenty, istotne dla sprawy i wskazane przez pełnomocnika (jak na przykład: odpis skrócony aktu małżeństwa, umowa majątkowa małżeńska, poświadczenie dziedziczenia zobowiązania objętego kredytem, co wskazywałoby na interes prawny do udziału w sprawie).
Sąd właściwy dla roszczeń w euro
W przypadku pozwu o zapłatę w walucie obcej zastosowanie mają ogólne zasady dotyczące właściwości sądu.
Konsumenci pozywający przedsiębiorców co do zasady korzystają z prawa wyboru–- mogą wybrać sąd według miejsca siedziby pozwanego lub własnego miejsca zamieszkania.
Z uwagi jednak na fakt, iż większość banków ma siedzibę w Warszawie (i tamtejsze Sądy co do zasady są właściwe do rozpoznania spraw przeciwko bankom, powstał problem znacznego wydłużenia czasu rozpoznania spraw o nieważność kredytów i zapłatę), wprowadzono przepis przejściowy – zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, w okresie 5 lat od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu powództwo konsumenta o roszczenie związane z zawarciem umowy kredytu waloryzowanego, denominowanego lub indeksowanego do waluty innej niż waluta polska, w tym o ustalenie istnienia lub nieistnienia wynikającego z niej stosunku prawnego, o ustalenie bezskuteczności postanowień tej umowy lub o zwrot świadczeń związanych z jej zawarciem, wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu powód ma miejsce zamieszkania.
Co więcej, w przypadku gdy nasze roszczenie w euro stanowi mniej niż równowartość 100 tys. zł –właściwym do rozpoznania sprawy zostanie Sąd Rejonowy dla naszego miejsca zamieszkania, w przypadku natomiast roszczeń przekraczających 100 tys. – będzie to Sąd Okręgowy.
Jak widać w niniejszym wpisie, pozwanie banku w euro nie różni się zasadniczo od pozywania banków przez innych kredytobiorców, w tym frankowiczów. Kluczowe jest odpowiednie przygotowanie pozwu, właściwe określenie roszczenia w euro oraz dołączenie odpowiednich dowodów.
Jeśli spłacałeś kredyt w euro i zastanawiasz się, czy możesz dochodzić roszczenia w tej walucie – kancelaria prawna w Toruniu pomoże Ci przeanalizować Twoją umowę, ustalić właściwy sposób sformułowania żądania oraz przygotować pozew, który uwzględni specyfikę kredytu waloryzowanego do waluty obcej.
Zobacz także:
