Dnia 18 stycznia 2024 roku TSUE ogłosił wyrok w sprawie o sygnaturze C-531/22, stanowiący kolejny krok w stronę korzystnych decyzji dla frankowiczów. Warto przyjrzeć się bliżej szczegółom tegoż orzeczenia, które może znacząco wpłynąć na sytuację wielu osób zmagających się ze spłatą kredytu frankowego.
Czytaj również: Czy wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pomoże złotówkowiczom? – Sprawa C-472/23
Tło sprawy
Sprawa C-531/22 dotyczy polskiego kredytobiorcy, który latach 2006 i 2008 zawarł dwie umowy frankowe. W wyniku nieregularnej spłaty bank wypowiedział obie umowy, co skutkowało wystosowaniem nakazów zapłaty. Istotne jest, że umowy te nie były wcześniej badane pod kątem ewentualnych klauzul abuzywnych. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia, mając wątpliwości co do ważności umów, skierował do TSUE następujące pytania prejudycjalne:
- Czy przepisy dyrektywy 93/13 oraz zasady pewności prawa i niewzruszalności orzeczeń sądowych mają zastosowanie do krajowych regulacji, które uniemożliwiają sądom krajowym z urzędu kontrolowanie nieuczciwych warunków umownych podczas nadzoru nad postępowaniem egzekucyjnym?
- Czy dyrektywa 93/13, Karta Praw Podstawowych oraz zasady pewności prawa, skuteczności i prawa do bycia wysłuchanym przez sąd uniemożliwiają interpretację przepisów prawa krajowego, zgodnie z którą wpis nieuczciwego warunku umownego do rejestru klauzul niedozwolonych skutkuje uznaniem go za nieuczciwy we wszystkich przypadkach, również w postępowaniach przeciwko innym przedsiębiorcom czy dotyczących innych postanowień o podobnym znaczeniu?
Abuzywny charakter postanowień umownych a postępowanie egzekucyjne
W treści wyroku Trybunał Sprawiedliwości wyraźnie stwierdził, że sąd ma prawo, a nawet obowiązek, badać abuzywny charakter postanowień umownych na etapie postępowania egzekucyjnego. Odpowiadając na pytania prejudycjalne Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia, TSUE wskazał, że jeżeli ocena abuzywności umowy nie była możliwa na etapie postępowania rozpoznawczego, to przepisy krajowe powinny umożliwiać takie badanie na etapie postępowania egzekucyjnego.
Takie rozstrzygnięcie jest zgodne z Dyrektywą nr 93/13, chroniącą konsumentów przed nieuczciwymi warunkami umownymi. Wyrok ten daje kredytobiorcom możliwość skorzystania z ochrony prawnej nawet wtedy, gdy nie podnoszą argumentów przeciwko roszczeniom banku.
Rejestr klauzul niedozwolonych
Drugim istotnym zagadnieniem, na które TSUE udzielił odpowiedzi, było pytanie dotyczące wpisu danej klauzuli do rejestru klauzul niedozwolonych i jego wpływu na skuteczność analogicznego zapisu stosowanego przez podmiot niebędący stroną postępowania. TSUE podkreślił, że decyzje w tej kwestii leżą po stronie państw członkowskich, zgodnie z Dyrektywą 93/13. W polskim porządku prawnym oznacza to, że wpisanie klauzuli do rejestru może skutkować tym, że analogiczne klauzule przestają wiązać konsumentów także w innych umowach.
Trybunał Sprawiedliwości uznał, że klauzule wpisane do rejestru klauzul niedozwolonych mogą być uznane za nieuczciwe wobec podmiotu, który nie był stroną postępowania o wpis. To oznacza, że konsument może skorzystać z ochrony prawnej nawet w sytuacji, gdy klauzula nie była przedmiotem analizy sądowej.
Jak skutecznie unieważnić umowę frankową?
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawie o sygn. C-531/22 otwiera nowe możliwości ochrony konsumentów, także na etapie postępowania egzekucyjnego. Jest to kolejny ważny krok na drodze do skrócenia procesów frankowych, a tym samym przybliżenia frankowiczów do finansowej wolności. Pledziewicz Kancelaria to ekspert w unieważnianiu umów frankowych. W 2023 roku uzyskaliśmy aż 265 pozytywnych wyroków.
Kredyty frankowe to szerokie zagadnienie wymagające specjalistycznej wiedzy i doświadczenia. Skorzystaj z bezpłatnej analizy, na podstawie której sporządzimy skuteczny plan działania. Przypominamy, że proces frankowy jest coraz krótszy, a po wyroku TSUE w sprawie C-531/22 można spodziewać się, że procedury jeszcze bardziej przyspieszą.
